اینترنت داخلی برای شرکت‌ها یک سرویس قدیمی در جهان است که به تازگی در کشور ما نیز در میان سازمان‌ها و شرکت‌ها در حال جا افتادن است. اما ماهیت این سرویس در نهایت منجر به محدودسازی خواهد شد یا ارتباطی به شبکه ملی اطلاعات دارد؟

کدخبر : 3388
پایگاه خبری تحلیلی گشتنی نیوز :

راه‌اندازی شبکه‌‌ای داخلی اینترنت در مقیاس گسترده شاید سخت به‌نظر بیاید و موجب محدودسازی کاربران شود، اما اینترنت داخلی و شبکه درونی برای شرکت‌ها و سازمان‌ها یک مزیت محسوب می‌شود.

با این حال راه‌اندازی اینترنت داخلی و شبکه ملی اطلاعات در کشور یکی از دغدغه‌های اصلی مسئولان است. به‌همین دلیل ممکن است برخی افراد در شرکت‌ها با اینترنت داخلی مواجه شوند و گمان کنند که با محدودسازی و فیلترینگ روبه رو شده‌اند.

این در حالی است که شبکه اینترنت داخلی در شرکت‌های بسیاری در جهان فعال‌سازی شده، تا روابط میان کارکنان یک شرکت‌ را تسهیل کند و در هزینه‌ها صرفه‌جویی شود.

«شبکه داخلی» تقریبا مشابه شبکه‌های حرفه‌ای معمولی است. با این تفاوت که اتصالات یا «شبکه‌ای» که ساخته می‌شود مستقلا برای شرکت و سازمان مورد نظر است و هیچکس دیگری به غیر از کارمندان به آن دسترسی ندارد.

امیرصالح احیایی، مدیر فروش کل B2B (اشخاص حقوقی) مبین نت در گفتگو با تجارت‌نیوز درباره اینترنت داخلی شرکت‌ها توضیح می‌دهد.

شبکه اینترنت داخلی ارتباطی به طرح صیانت دارد؟

_حالا که راه‌اندازی شبکه اینترنت داخلی برای شرکت‎‌ها در حال افزایش است، آیا این طرح ارتباطی به طرح صیانت و محدودسازی دارد؟ 

«محصول vpn ما abriveishen vechooal praivet network» به معنای شبکه خصوصی مجازی است. این طرح سال‌ها پیش از طرح صیانت مطرح شد و شاید نزدیک به ۱۰ سال پیش این طرح وجود داشت و مورد استفاده سازمان‌ها بوده است.

این سرویس، یک سرویس خانگی و برای مشترکان حقیقی نیست و فقط یک سرویس حقوقی برای سازمان هاست و به هر سازمانی هم تعلق نمی‌گیرد. به‌عنوان مثال هر سازمانی که دارای یک دفتر مرکزی باشد و یک تا چند دفتر و شعبات مختلف داشته‌باشد. مثل شبکه‌های بانکی، فروشگاه‌های زنجیره‌ای و شرکت‌های گسترده در سراسر کشور می‌تواند از این سرویس استفاده کند.

این سازمان‌ها برای ارتباطات سازمانی خود نیاز به ارتباطاتی از جنس ارتباط از راه دور دارند و تمایل دارند که این شبکه در اینترنت بین‌المللی نباشد. چراکه نمی‌خواهند حمله‌ سایبری چه از داخل و چه خارج از کشور اتفاق برایش بیفتد.

مثلا چیزی که خواستگاه شبکه بانکی است برقراری ارتباط شعب خود با دفاتر مرکزی است که فقط تراکنش‌های مالی درونش تبادل شود و برای رد و بدل شدن بوروکراسی بین خودشان نیازی به اینترنت ندارند.

در این شبکه اصلا اینترنت وجود ندارد. بانک‌ها در گذشته از اینترنت استفاده می‌کردند و امکان حمله‌های سایبری، از بین رفتن یا دست کاری شدن داده‌ها بود. الآن در این شبکه خصوصی مجازی که یک شبکه کاملا اختصاصی‌ است، اصلا اینترنتی وجود ندارد که بخواهد مورد حمله سایبری قرار بگیرد. این خواستگاه مخصوص چنین شرکت‌هایی است و هیچ ارتباطی به طرح صیانت که در لایه‌های دیگر است ندارد.»

خواستگاه این سرویس اشخاص حقوقی هستند

_آیا این سرویس ممکن است برای مشترکین خانگی و در مقیاس گسترده‌تر راه‌اندازی شود؟ آیا این شبکه داخلی ظرفیت و کیفیت کافی را برای پاسخگوی به نیازهای شرکت‌ها دارد؟

«اصولا خواستگاه این سرویس اشخاص حقوقی هستند. نه اینکه افراد حقیقی نیازی نداشته باشند و به دلیل به‌صرفه نبودن از لحاظ اقتصادی مشترکین خانگی از این سرویس استفاده نمی‌کنند. ولی مشترکین حقیقی‌ای هم هستند که از این سرویس استفاده می‌کنند.

داستان اینترنت اختصاصی ما این جاست که یک سازمان برای دفتر یا دفاترش ۱۰۰ مگابایت سرعت اینترنت اختصاصی می‌خواهد. یعنی در بدترین ساعات شبانه روز هم باید تضمین بدهیم که ۱۰۰ مگ همان ۱۰۰ مگ باشد نه کمتر. یعنی هرگز افت پهنای باند اتفاق نخواهد افتاد.

شرکت‌هایی نیز هستند که این سرویس را درخواست می‌کنند ولی قرارداد حقیقی می‌بندند. شرکتی که کوچک است و قرارداد به نام خود مدیر شرکت بسته می‌شود. یعنی قرارداد حقیقی‌است اما ذی‌نفع حقوقی‌ است. اگر در این قرارداد پهنای‌باند کاهش یافت، براساس این SLAها ما مشمول جریمه خواهیم بود.»

مشکلات شرکت ارتباطات زیرساخت از حیطه اپراتور خارج است

_در روزهای اخیر، قطعی گسترده‌ای در اینترنت ثابت اتفاق افتاد که  برخی از کاربرانی مبین نت هم این قطعی را داشتند. در این قطعی‌ها شرکت‌هایی که اینترنت داخلی دارند هم با مشکل مواجه می‌شوند؟ 

«ما برای افزایش سطح رضایت مشتری‌ها سعی داریم که بدون واسطه سرویس اینترنت را از خود شرکت ارتباطات زیرساخت تهیه کنیم. یعنی نقاطی که امکان شکست در شبکه را دارد، به حداقل برسد.

واقعیتی هست که اتفاقاتی در نتورک و شبکه‌های ارتباطی پیش می‌آید که از حیطه اپراتور خارج است. تمامی شرکت‌ها که از دوستان ما هستند و یا رقیبمان؛ نهایتا با سه هاب (نقطه اتصال) اینترنت خود را از شرکت ارتباطات زیرساخت تهیه می‌کنند.

برای مثال یک شرکت ارائه دهنده از یک FCP (اینترنت ثابت) اینترنت گرفته و تجهیزات آن FCP  به هر دلیلی خاموش شده و اینترنت تمام مشترکینش قطع است. ارائه دهنده فعالیت خود را درست انجام می‌دهد ولی بالا‌دست مشکل دارد. خیلی اوقات اختلالات و قطعی‌ها از سمت اپراتورهایی که مردم از آن ها اینترنت می‌خرند نیست و از سمت نهادهای بالا دستی است. ما همیشه سعی داریم با یک هاب به مادر وصل شویم و بتوانیم اینترنت را از خود شرکت مادر سریع و بدون واسطه در اختیار مشترکین قرار دهیم. ولی منکر اختلالات هم نیستیم. مبین نت هر زمان اختلال از سوی خودش بوده‌ است، رسما اعلام کرده که اختلال از طرف خودش است.»

آیا این خبر مفید بود؟
ارسال نظر:

روی خط رسانه